Van terras naar complete buitenkamer met lichtstraat en buitenbar

Meer over Van terras naar complete buitenkamer met lichtstraat en buitenbar

Bij deze woning in Den Haag lag al een terras. Een plek waar je op papier makkelijk buiten gaat zitten, maar in de praktijk werkt dat niet altijd zo. Zodra er wind staat, de zon draait of de temperatuur zakt, schuif je toch sneller weer naar binnen. Het terras is er wel, maar wordt niet vanzelf de plek waar je graag komt.

Robert en zijn vrouw kennen dat verschil. Bij hun vorige woning hadden ze een kleinere tuinkamer, meer gesloten door de plek tussen twee schuren van de buren. Toch gebruikten ze die ruimte veel. Daar begon de ochtend eerder buiten, bleef de avond langer doorgaan en voelde buiten zitten minder afhankelijk van het weer.

In Den Haag willen ze dat gevoel terug, maar dan ruimer, lichter en meer open naar de tuin. Geen dichte zijkanten, maar glas rondom. Wel beschutting wanneer het waait. En een lichtstraat, zodat de buitenkamer licht blijft en er ook in huis voldoende daglicht binnenkomt.

Een terras vraagt om meer dan ruimte alleen

Na de verhuizing is het terras de aangewezen plek om buiten te zitten. Toch werkt het in de praktijk minder goed dan Robert en zijn vrouw gewend zijn. Zonder beschutting bepaalt de wind al snel hoe lang je blijft zitten. En wanneer een plek niet vanzelf onderdeel wordt van het dagelijkse ritme, schuif je makkelijker terug naar binnen.

“Dan zie je toch dat je veel minder buiten komt te zitten”, vertelt Robert.

De ervaring met hun vorige tuinkamer maakt de keuze duidelijker. Die plek was kleiner en meer besloten, maar werd juist daardoor veel gebruikt. In de nieuwe tuin zoeken Robert en zijn vrouw daarom geen gewone overkapping, maar een buitenkamer die dichtbij de woning ligt, open blijft naar de tuin en beschut genoeg is om vaker buiten te blijven zitten.

Licht en luwte zonder de tuin af te sluiten

De belangrijkste wens zit in licht, ruimte en zicht. Bij de vorige tuinkamer waren de zijkanten grotendeels dicht. Dat paste toen bij de beperkte plek, maar in Den Haag willen Robert en zijn vrouw de ruimte rond het terras juist open houden.

Daarom kiezen ze voor glas rondom. Wanneer de schuifwanden dicht zijn, blijft de tuin zichtbaar. Op warme dagen kan alles open. Als het frisser wordt of er wind staat, schuiven de wanden dicht en blijft de buitenkamer bruikbaar.

Lichtstraat

Ook de lichtstraat speelt daarin een belangrijke rol. Bij een buitenkamer aan huis heeft het dak niet alleen invloed op de buitenkamer zelf, maar ook op het daglicht in de woning. De lichtstraat brengt licht in de buitenkamer en houdt de ruimte erachter prettiger.

Buiten zorgt diezelfde lichtstraat voor afwisseling. Er zijn plekken met zon en plekken met schaduw. “Je pakt hier zon en ook schaduwplekken”, zegt Robert. “Je kunt in de schaduw zitten, maar ook in de zon. Dat maakt het fijn om een lichtstraat te hebben.”

Eikenhout met karakter

Voor de constructie kiezen Robert en zijn vrouw voor eiken. Niet omdat dat de goedkoopste keuze is, maar omdat het materiaal past bij het beeld dat ze voor ogen hebben: stevig, natuurlijk en met karakter. “Je betaalt er iets meer voor, maar op het geheel vind ik dat nog meevallen”, vertelt Robert. “Het past ook meer bij het huis. En je ziet nu al de scheuren die erin komen. Dat geeft veel meer gevoel.”

Juist die werking hoort bij eiken. Het hout blijft niet strak en anoniem. Er komen scheuren in, de kleur verandert en de constructie krijgt meer tekening. Voor Robert en zijn vrouw is dat geen nadeel, maar een belangrijk deel van de uitstraling.

Van voorbeelden naar keuzes op locatie

Voordat Frank langskomt, bereidt Robert zich goed voor. Online bekijkt hij projecten van verschillende bouwers. Niet alleen om stijlen te vergelijken, maar vooral om scherper te krijgen welke richting bij hen past. De bouwer van hun vorige tuinkamer valt af. Daarna kijken Robert en zijn vrouw verder naar gerealiseerde projecten in Barneveld en omgeving.

Tijdens het gesprek op locatie neemt Frank die voorbereiding mee. Robert heeft voorbeelden verzameld, maar het ontwerp wordt geen optelsom van losse beelden. Frank kijkt naar het huis, het terras, het hoogteverschil en de manier waarop Robert en zijn vrouw de buitenkamer willen gebruiken.

Rustige bestrating

Daaruit ontstaan keuzes die het ontwerp steviger en praktischer maken. De vorige bouwer wilde geen betonvloer toepassen. Frank ziet juist dat een betonvloer hier goed past bij het hoogteverschil en de gewenste degelijkheid van de buitenkamer. Ook de dikkere eiken palen dragen daaraan bij. De buitenkamer krijgt meer rust en past beter bij het formaat van de plek.

Ook de bestrating wordt meegenomen. Via Frank komen Robert en zijn vrouw terecht bij een leverancier richting Barneveld met meer keuze. De lichtgrijze tegel die ze daar kiezen, blijft rustig naast het eikenhout en het glas. Robert laat de vloer bovendien dertig centimeter buiten de rails doorlopen, zodat er ruimte blijft om langs de glaswand te lopen.

De 3D-tekening maakt het ontwerp concreet

De 3D-tekening helpt Robert en zijn vrouw om vooraf beter te zien wat verschillende keuzes doen. Waar lopen de balken? Hoe oogt de plafondkleur? En wat betekenen zwarte profielen voor het totaalbeeld?

Over het plafond twijfelen ze tussen zwart en wit. Zwart kan krachtig zijn, maar wit houdt de buitenkamer lichter. Uiteindelijk kiezen ze voor wit. Achteraf zijn ze blij met die keuze, juist omdat de ruimte daardoor open blijft aanvoelen.

Ook bij het glas ligt er eerst een andere optie op tafel. De wanden kunnen zonder zwarte profielen worden uitgevoerd, maar Robert en zijn vrouw kiezen uiteindelijk voor roedeverdeling. “Meer karakter”, zegt zijn vrouw. Doordat de verdeling overal terugkomt, ontstaat er een rustig geheel. De zwarte lijnen geven het glas meer tekening, zonder dat de buitenkamer druk wordt.

In korte tijd klaar voor het voorjaar

De planning gaat sneller dan Robert en zijn vrouw vooraf verwachten. In december zitten ze met Frank aan tafel. Waar je bij een bouwproject al snel rekening houdt met een langere wachttijd, kan Reus eind januari al starten met de betonvloer.

De houten constructie wordt voorbereid en daarna als compleet pakket op locatie gebracht. Robert vergelijkt het met een LEGO-pakket: de onderdelen komen aan en worden ter plekke in elkaar gezet. Binnen korte tijd staat de hoofdconstructie overeind en wordt zichtbaar hoe de buitenkamer zich verhoudt tot het huis en terras.

Daarna volgen glas, afwerking en bestrating. Binnen ongeveer een maand staat de buitenkamer. Eind maart is alles klaar. Precies op tijd om vanaf het voorjaar buiten te zitten.

Ontbijt, koffie en avondborrel buiten

De buitenkamer wordt gebruikt zoals Robert en zijn vrouw vooraf hoopten. In de ochtend schuiven ze erheen voor het ontbijt. Later op de dag drinken ze er koffie of iets anders. En ’s avonds blijven ze vaak zitten, omdat de plek warm, beschut en open naar buiten blijft. “Hier is de warmte, hier is het zicht”, zegt Robert. “Binnen kijk je toch meer tegen de muren aan.”

Dat de buitenkamer direct aan het huis ligt, maakt het gebruik makkelijk. De afstand tot de keuken en woonkamer is klein. Daardoor wordt de plek sneller onderdeel van de dag.

Ook de buitenbar past bij die manier van gebruiken. Drankjes en spullen hoeven niet steeds van binnen te komen. De bar ligt bij de zitplek en maakt het makkelijker om buiten te blijven. Er wordt zelfs nagedacht over een televisie, omdat de vraag steeds vaker is waarom ze eigenlijk nog naar binnen zouden gaan.

Familie en vrienden schuiven vanzelf aan

Ook wanneer er familie of vrienden langskomen, wordt de buitenkamer direct gebruikt. Er is ruimte om samen te eten, daarna te blijven zitten en nog iets te drinken. De combinatie van eettafel, zitplek en buitenbar zorgt dat de avond niet steeds van plek hoeft te wisselen. “Het is compleet”, zegt Robert. “Ik had gehoopt dat het zo zou worden en het is ook echt het eindresultaat geworden dat je hoopt.”

Zijn vrouw ziet vooral hoe anderen reageren. Iedereen vindt het mooi, maar belangrijker is dat de ruimte werkt. Je kunt er met meerdere mensen zitten, blijft beschut en houdt door het glas zicht op de tuin. De low dining tafel helpt daarin mee. Je zit ontspannen en blijft makkelijker langer zitten dan aan een gewone tafel.

Als er iets is, wordt het opgepakt

Wanneer anderen vragen wie de buitenkamer heeft gebouwd, benoemen Robert en zijn vrouw vooral hoe het traject is verlopen. Frank komt met ideeën, afspraken worden nagekomen en de bouw gaat vlot. Ook het team op locatie valt positief op: een prettige groep vakmensen die doorwerkt en weet wat er moet gebeuren.

Na de oplevering blijkt in één van de ramen een scheurtje te zitten. Dat wordt direct opgepakt en geregeld. Voor Robert en zijn vrouw telt dat mee in de ervaring. Een buitenkamer is niet klaar op het moment dat de laatste bouwdag voorbij is. Als er daarna iets blijkt, wil je dat het netjes wordt opgelost.

Nu gebruiken ze de buitenkamer een groot deel van het jaar. “Je kunt hier eigenlijk negen maanden per jaar zitten”, vertelt Robert. “Dan zitten we nog maar drie maanden binnen.”

Een terras dat vaker gebruikt mag worden?

Bij deze woning in Den Haag verandert een terras in een eiken buitenkamer waar Robert en zijn vrouw bijna dagelijks zitten. Het verschil zit niet in één grote keuze, maar in de combinatie: glas rondom, een lichtstraat, een stevige betonvloer, eikenhout, roedeverdeling en maatvoering die in de praktijk werkt.

Frank kijkt bij ieder ontwerp eerst naar de plek. Waar valt de zon? Waar komt de wind vandaan? Hoe ligt de buitenkamer ten opzichte van het huis? Welke fundering past bij de situatie? En welke keuzes zorgen ervoor dat de ruimte ook echt gebruikt wordt?

Meer over Reus Buitenkamers