Reus Buitenkamers
Meer over Een poolhouse met glazen schuifpuien en pooltafel
Vanaf de woning loopt de blik over het lange zwembad naar een donker, horizontaal volume. Onder de slanke dakrand is het thermohouten plafond zichtbaar. De vloer ligt verhoogd boven de tuin, met rondom een donkere schaduwlijn. Aan de waterzijde verdwijnen vier glazen puien volledig in het centrale element.
Met gesloten puien is het een verwarmde ruimte met een pooltafel, keukennis en badkamer. Zodra het glas openschuift, loopt de ruimte door onder de overkapping en richting het zwembad. De bomen staan er niet achter of naast. Het poolhouse is eromheen getekend.
De bewoners zwemmen hier bijna iedere dag. De hoek van de tuin waar ze vroeger weinig kwamen, is nu de plek waar de ochtend begint en de avond regelmatig eindigt.
Een eerste schets die jaren blijft liggen
De bewoner maakt zelf een eerste schets. Die verdwijnt een tijd in de la. Jaren later komt het plan opnieuw op tafel, ditmaal met een duidelijke wensenlijst.
Het zwembad moet lang genoeg worden om serieus banen te zwemmen. In het gebouw moet een pooltafel passen, met voldoende ruimte om eromheen te bewegen. Verder willen de bewoners een keuken, badkamer, technische ruimte en een beschut terras. De ruimte moet ook in januari fris, droog en warm blijven.
Door al die functies wordt het plan vanzelf royaal. Alleen de pooltafel vraagt al veel vloeroppervlak. Staat hij verkeerd, dan bepaalt hij de hele ruimte. Komt hij te dicht bij het glas, dan blijft er weinig ruimte over om te zitten of langs de tafel te lopen.
Frank komt op locatie kijken en werkt de eerste ideeën uit in 3D. Vanaf dat moment groeit het ontwerp in stappen. De bewoner schuift met functies en lijnen. Frank vertaalt die wensen naar een constructie die ook gebouwd kan worden.
“Het is een heel organisch proces”, vertelt de bewoner. “Ik heb een basis ontworpen, Frank tekent dat uit en daar passen we samen weer dingen aan.”
De bomen bepalen waar iedere meter terechtkomt
Het poolhouse kan niet simpelweg als een rechthoek achter in de tuin worden geplaatst. Op meerdere plekken staan bomen die onderdeel van de tuin moeten blijven. Ook de maximale toegestane oppervlakte bepaalt hoe ver het gebouw kan doorlopen.
In een vroege versie loopt zelfs een boom door het bouwwerk heen. Dat idee verdwijnt tijdens het tekenen, maar de positie van de stammen blijft bepalend. De badkamer, zwembadtechniek, verblijfsruimte en overkapping moeten allemaal tussen die vaste punten passen.
Aan één zijde loopt het volume verder door. Op een andere plek stopt de overkapping juist eerder om binnen de beschikbare vierkante meters te blijven. Die verspringingen worden onderdeel van de architectuur. De bovenrand loopt door richting de achterwand, terwijl een ander vlak naar voren staat. Daardoor bestaat het gebouw uit meerdere horizontale lagen, zonder dat het onrustig wordt.
Ook de afstand tot de bomen helpt. Het poolhouse staat niet klem in de tuin. Rondom blijven groene doorkijken aanwezig. Het glas en de lange daklijnen trekken het volume horizontaal, waardoor het lager en lichter oogt.
De vloer komt los van de tuin
Bij een gebruikelijke aansluiting staat de gevel rechtstreeks op het terras. De bewoner wil juist een terugliggende onderzijde, zodat het gebouw loskomt van de grond.
De onderbouw wordt daarom rondom naar binnen geplaatst. Vanaf het gazon zie je onder de vloer een donkere schaduwlijn. Die lijn loopt langs de volledige lengte van het poolhouse en maakt het hoogteverschil zichtbaar.
Het detail verandert ook de manier waarop je naar het gebouw kijkt. De vloer vormt een lang plateau langs het zwembad. De gevel begint pas daarboven. Daardoor lijkt het zware deel van de constructie minder op de tuin te rusten. “Normaal loopt zo’n huisje gewoon gelijk met de vlonder”, vertelt de bewoner. “Esthetisch geeft dat echt een heel ander gezicht.”
Vier glazen puien verdwijnen in het middenelement
Aan de zwembadzijde bestaat het poolhouse grotendeels uit glas. De profielen blijven zo slank mogelijk. Wanneer de puien dicht zijn, blijft het zicht op het water, de bomen en de tuin open.
Het opvallendste detail zit in het midden. Daar staat een gesloten element dat op het eerste gezicht de ruimte verdeelt. In werkelijkheid is het de opbergplaats voor de vier schuifpuien.
Ieder glaspaneel schuift naar het centrum en verdwijnt volledig in dit element. In geopende stand blijft er geen stapel glas langs de gevel staan. De hele voorzijde komt vrij en de vloer loopt zonder zichtbare onderbreking door naar het overdekte terras.
Het middenelement vraagt tijdens de bouw om extra uitwerking. Wanneer de puien dicht zijn, ontstaat aanvankelijk een opening waar je in kunt kijken. Frank werkt een afwerking uit waardoor het glas rustig aansluit en het binnenwerk uit beeld blijft.
Ook het railsysteem en de constructie rond de puien zijn zo veel mogelijk verzonken. Dat merk je vooral wanneer alles openstaat. Dan blijven het plafond, de vloer en de dakrand over als drie lange lijnen rond het zwembad.
De pooltafel als vaste wens
De pooltafel wordt al vanaf het begin meegenomen in het plan. Tegelijk willen de bewoners bij binnenkomst niet direct tegen een groot speelobject aankijken. Daarom staat de tafel in de diepte van het poolhouse, deels achter het centrale element. Vanaf het terras kijk je eerst langs de keuken en door de verblijfsruimte naar het groen. De pooltafel wordt pas zichtbaar wanneer je verder naar binnen loopt.
Door de tafel in deze richting te plaatsen, blijft er aan weerszijden voldoende ruimte voor een keu. Ook de rest van de vloer blijft bruikbaar. De kinderen spelen er, vrienden komen er poolen en de bewoner gebruikt de ruimte als rustige werkplek.
Aan de wand ligt een keukennis met een dun werkblad. De keuken blijft binnen de lijn van de wand en vraagt daardoor weinig aandacht. Alles wat nodig is voor een drankje of een lange middag aan het zwembad ligt binnen handbereik, zonder dat het poolhouse de uitstraling van een tweede keuken krijgt.
Vanuit het zwembad rechtstreeks de badkamer in
De badkamer ligt aan de zijde van het zwembad en heeft twee toegangen. Vanuit het poolhouse loop je binnendoor naar binnen. Na het zwemmen kan dat ook rechtstreeks vanaf het overdekte terras.
Natte voeten hoeven daardoor niet door de hele verblijfsruimte. Vanuit het water is de route kort: het bad uit, onder de overkapping door en direct de badkamer in.
Binnen is voldoende ruimte voor een volwaardige inloopbadkamer. De aansluitingen zijn gekoppeld aan de hoofdwoning. Dat geldt ook voor de riolering en een deel van de gebouwtechniek.
Aan de achterzijde zit een aparte technische ruimte. Hier komen de installaties voor het zwembad en het poolhouse samen. De deur en ventilatie zijn opgenomen in de achtergevel, zodat de techniek vanaf het terras en het zwembad buiten beeld blijft.
Vloerverwarming onder de pooltafel
De bewoners willen het gebouw in de winter net zo makkelijk gebruiken als in de zomer. Een ruimte die lange tijd onverwarmd blijft, wordt al snel vochtig en muf. Daarom wordt het poolhouse opgebouwd als een volwaardig geïsoleerd gebouw.
Onder de vloer ligt vloerverwarming. Daarnaast kan de ruimte actief worden verwarmd en gekoeld. Op een koude avond blijven de glazen puien dicht en staat de verwarming aan. In de zomer verdwijnen de puien in het middenelement en staat de hele voorzijde open. “Het is eigenlijk gewoon een huis”, zegt de bewoner. “Misschien ga ik er werken. En als je in de winter met een groepje wilt poolen, kan dat ook.”
De isolatie heeft ook invloed op het ontwerp. De bewoner wil een zo dun mogelijke dakrand. Eén smalle rand biedt alleen onvoldoende ruimte voor de benodigde opbouw. In plaats van één brede boei wordt de rand daarom opgesplitst in twee horizontale delen.
Vanuit de tuin zie je een dunne bovenlijn, met daaronder een tweede terugliggende laag. De technische hoogte blijft aanwezig, maar wordt verdeeld. De dakrand oogt daardoor lager en sluit aan op de gelaagdheid van de vloer en het middenelement.
Thermohout onder een donkere daklijn
Onder de overkapping loopt een plafond van donker thermohout. Het hout is vanuit de tuin goed zichtbaar en brengt een warme kleur onder de donkere dakrand.
De keuze komt tijdens het ontwerpproces op tafel. Een lichtere houtsoort kan op de delen met daglicht anders vergrijzen dan dieper onder het dak. Door voor een donkere afwerking te kiezen, blijft het verschil tussen binnen en buiten kleiner.
Het thermohout loopt door boven het terras en de binnenruimte. Wanneer de puien openstaan, blijft daardoor één plafondvlak over. De overgang tussen binnen en buiten zit niet in een ander materiaal, maar alleen op de plek waar het glas normaal sluit.
Designlamellen zorgen op de meer gesloten delen voor ritme. Ze schermen functies af die niet vanuit iedere hoek zichtbaar hoeven te zijn en sluiten aan op de dunne verticale lijnen van de puien.
Ook in de kleinere details blijft diezelfde voorkeur voor slanke lijnen zichtbaar. Het keukenblad is dun, de glasprofielen zijn rank en de dakrand heeft geen brede zinken afdekking die vanuit de tuin alle aandacht trekt. De bovenzijde loopt glad de hoek om.
Zwembad, poolhouse en tuin ontstaan als één plan
De bouw van het poolhouse staat niet los van het zwembad en de nieuwe tuin. De positie van het bad bepaalt de zichtlijnen. De bomen bepalen de maatvoering. De leidingen en riolering bepalen waar de technische ruimte en badkamer kunnen komen.
Reus Buitenkamers stemt de uitvoering af met de zwembadbouwer en de hovenier. Het grondwerk, de aansluitingen, het gebouw en de tuinaanleg volgen elkaar op. Daardoor kunnen vloerhoogtes, looproutes en terrasranden direct op elkaar worden afgestemd.
Voor de bewoners is het één samenhangend project. Rond het zwembad liggen geen losse oplossingen die achteraf met elkaar verbonden moeten worden. De vloer van het poolhouse sluit aan op het terras. De buitendeur van de badkamer ligt op de zwemroute. De installaties verdwijnen naar achteren en de bomen staan precies waar het ontwerp ruimte voor ze laat.
Volgens de bewoner werken de verschillende partijen alsof ze bij hetzelfde bedrijf horen. Ze kennen elkaars manier van werken, spreken details onderling af en kunnen op locatie direct schakelen.
Frank blijft bij de bepalende momenten zelf betrokken
Bij het uitzetten van het gebouw en de kritische constructieve keuzes is Frank zelf op locatie. Zodra de lijnen en hoogtes vastliggen, kan het team verder met de uitvoering.
Dat geeft de opdrachtgever vertrouwen. Bij een gebouw van deze maat werkt een afwijking aan het begin door tot in de puien, dakrand en aansluiting op het zwembad. De punten die later niet meer te corrigeren zijn, worden daarom eerst gecontroleerd.
Tijdens de bouw komen ook nieuwe vragen naar voren. Een aansluiting pakt anders uit, een opening moet uit het zicht verdwijnen of een dun detail heeft technisch meer ruimte nodig. Op die momenten wordt niet teruggegrepen op een standaardoplossing. Het detail wordt opnieuw bekeken en op locatie aangepast.
De levering van de glazen puien duurt langer dan gepland. Daardoor schuift ook een deel van de verdere afwerking op. Het project is uiteindelijk enkele maanden later klaar dan gehoopt. In april nemen de bewoners de ruimte volledig in gebruik, vlak voor de eerste zomer.
Over de samenwerking is de bewoner duidelijk: “Frank zit er bovenop. Hij is een doener en de belangrijke dingen pakt hij zelf. Je hebt het gevoel dat hij het in de grip heeft.”
Iedere ochtend het zwembad in
Het poolhouse wordt niet bewaard voor bezoek of bijzondere avonden. De bewoner zwemt bijna iedere dag. Na het zwemmen blijft hij aan deze kant van de tuin, in plaats van direct terug naar de woning te lopen. De kinderen gebruiken de ruimte veel: er wordt gepoold, gewerkt en samen gezeten. Op warme dagen staat de gevel volledig open. In de winter blijven de puien dicht en wordt de vloer warm.
Vanuit de ene kant van de ruimte kijk je richting het zwembad en de zon. Aan de andere kant ligt het groen van de tuin. Die combinatie zorgt ervoor dat dit deel van het perceel op verschillende momenten van de dag wordt gebruikt. “Vroeger kwam je hier eigenlijk niet”, vertelt de bewoner. “Nu gebruik je veel meer van de tuin. Je hebt de tuin eigenlijk verlengd.”
Daarmee is het poolhouse precies wat het tijdens het tekenen moet worden: geen object om vanuit de woning naar te kijken, maar een ruimte waar dagelijks iemand binnenstapt.
Meer over Reus Buitenkamers
