Een villa in München. Een spa op de onderste verdieping, de fitnessruimte er direct naast. De architect had een heldere visie voor het hele huis, en de gym moest daar vanaf de eerste lijn op papier bij horen. Niet achteraf toegevoegd. Niet verontschuldigend.
We begonnen dus waar elk goed project begint. Met een gesprek.
De architect lichtte zijn visie toe. De interieurontwerper bracht de materialen mee. Wij zaten ertussenin en vertaalden tussen twee talen: architectuur en training. Donker eikenhouten wandpanelen, een warme houten vloer, licht dat zacht langs het plafond loopt. Samen bouwden we het moodboard, want voordat je ook maar één toestel kiest, moet je weten hoe de ruimte moet aanvoelen.
Daarna de apparatuur. Geen keuze uit een catalogus, maar een selectie, toestel voor toestel, op basis van hoe de klant werkelijk traint en wat de ruimte aankan. Elk toestel moest zijn plek verdienen, in functie én in uitstraling.
Dan de indeling. De eerste opzetten op de plattegrond van de architect zelf, elke vrije ruimte op de centimeter bepaald. Loopruimte, afstand tussen de stations, de route naar de spadeur. Gaat dat mis, dan voelt de ruimte krap, hoe mooi de afwerking ook is. Gaat het goed, dan merkt niemand er iets van. Dat is precies de bedoeling.
Vervolgens de 3D-renderings. Bewust in een lichte, neutrale weergave, omdat je zo looproutes en verhoudingen het best beoordeelt. De sfeer lag al vast in het moodboard, dus deze stap heeft maar één taak: ruimte. Kun je je tussen de toestellen bewegen, heeft de ruimte lucht, kloppen de maten ten opzichte van elkaar? Een aanpassing in dit stadium kost een gesprek. Een aanpassing later kost een fortuin.
Dan de productie. Matzwarte frames die opgaan in het donkere eiken. Geperforeerde zijpanelen met een geometrisch patroon dat speelt met het licht. Bekleding in dezelfde rustige tint. De enige luide stem in de ruimte is de neonletters op de wand: LET'S DO THIS. Al het andere blijft ingetogen, zodat die ene regel kan schreeuwen.
Wat je op de foto's ziet, is het resultaat van tientallen kleine beslissingen. De hoogte van een zitting. De afwerking van een handgreep. De plek van een kabeltoren tegen een spiegelwand. Niemand ziet die beslissingen afzonderlijk. Iedereen voelt ze samen.
En onder het design ligt hetzelfde als altijd: zwaar staal en biomechanica die tientallen jaren meegaan. De ruimte is gemaakt voor één huishouden en gebouwd alsof er duizend gebruik van maken.
Dan levering en montage. Alles komt aan, alles staat precies waar de tekening zei dat het zou staan, en de afgewerkte ruimte ziet eruit zoals gepland. Niet ter plekke improviseren, geen verrassingen op de dag zelf. Klinkt simpel. In dit vak is het zeldzaam.
Dat is het deel waar we het meest om geven. gym80 komt niet aan het einde van het proces langs met een pallet. We zitten vanaf de eerste schets aan tafel, naast de architect en de ontwerper, en we blijven tot het laatste toestel op zijn plek staat. Eén partner, één standaard, van idee tot afgewerkte ruimte.
Wie een spa of fitnessruimte plant, begint het gesprek dus het best vroeg. Het is makkelijker om een ruimte rond een visie te bouwen dan om er achteraf een te redden. Over een paar weken volgt het volgende deel van de serie.
