Je bent terug. Na jaren in Lagos, Kuala Lumpur of Buenos Aires. De dozen zijn uitgepakt. Het werk is begonnen. Het dagelijks leven draait weer door. Veel mensen die terugkeren naar Nederland na een leven in het buitenland verwachten dat thuiskomen vanzelf komt zodra ze een woning hebben gevonden en hun spullen weer op hun plek staan. En toch voelt er iets niet op zijn plek. Dat is normaal. Maar een huis en een thuis zijn niet hetzelfde.
De meeste mensen proberen dat gevoel te versnellen: nieuwe meubels, neutrale en veilige keuzes. Het ziet er goed uit op foto. Maar iets blijft ontbreken. Niet omdat het interieur niet mooi is. Omdat het verhaal nog ontbreekt.
'Thuiskomen is niet het huis inrichten. Het is de ruimte laten weten wie je bent - inclusief alles wat je hebt meegebracht'
Ik werk veel met mensen die terugkeren uit het buitenland. Diplomaten, consultants, ondernemers, families die jaren elders hebben geleefd. Ze hebben een ander referentiekader voor wat 'mooi' is, voor wat 'comfortabel' voelt - en kijken vaak met andere ogen naar Nederlandse interieurs. Te minimaal. Te strak. Te voorzichtig. Alsof een belangrijk deel van hun leven nergens zichtbaar aanwezig is.
De stap die mensen overslaan
Voordat je meubels koopt, vraag ik eerst iets anders. Wat heb je meegebracht? Niet wat er in de verhuiscontainer zat, maar wat je hebt gezien, geleefd en gevoeld. Welke materialen je warm van wordt. Welke kleuren je ontspannen. Welk soort avondlicht je het meest mist.
Dat is de intake die ik doe. En dat is wat een interieur maakt dat na zes maanden nog steeds klopt. Niet omdat het duur is, maar omdat het van jou is. Geworteld zijn betekent namelijk niet teruggaan naar wie je vroeger was. Het betekent ruimte maken voor alles wat je onderweg bent geworden.
Dat is de echte uitdaging voor wie terugkeert: niet het huis inrichten, maar de ruimte laten helpen bij het landen, aarden en opnieuw verbinding maken met jezelf. Want dat is wat thuiskomen uiteindelijk is - ergens binnenstappen en voelen dat de ruimte weet wie je bent.
